دستاش همیشه عین چوب خشکه

با اینکه بچه است اما غرورش انقدر زیاده که به هیشکی نگاه نمیکنه و از هیشکی خواهشی نداره

تقریبا هر روز میبینمش

از همه دنیا کلافه شدم

آخه چرا؟چرا یه دختر کوچولوی ناز ،تو این سرمای استخون سوز باید با دستای خشک شده ی کوچیکش از صبح تا آخر شب بشینه و دستمال جیبی بفروشه؟

گناه این بچه ها چیه که بی دعوت پا به این دنیا گذاشتن؟

چقدر میخوایم دنیا رو رنگی نشون بدیم وقتی واقعیت جز سیاهی چیزی نمیگه؟

(چشمام خشک شد یه کم بهم اشک بده ایزد
این بچه‌ها با کدوم دست مشق بنویسن؟)

همه چی میخواد عوض شه اما جز ظاهرش هیچی عوض نمیشه

تا دنیا دنیاست دخترک کبریت فروشها هستند تا یادمون بیارن اون طرف سکه دنیا دیدن نداره..

(تو به من اینو بگو من از چی‌ بگم خوب؟
ما گفتیم و تموم درد‌ها ریشه کن شد؟؟؟؟؟)

!؟!